Definition
▶
نابغه
nābeḡa
نابغه به فردی اطلاق میشود که دارای استعداد و نبوغ فوقالعادهای در یک زمینه خاص است.
A genius refers to a person who possesses extraordinary talent and intellect in a specific field.
▶
آلبرت انیشتین یک نابغه در علم فیزیک بود.
Albert Einstein was a genius in the field of physics.
▶
نابغهها معمولاً ایدههای نوآورانهای ارائه میدهند.
Geniuses often come up with innovative ideas.
▶
او از دوران کودکی نشان داد که یک نابغه در ریاضیات است.
He showed from a young age that he is a genius in mathematics.