bireysel — meaning in English: individual

Definition

▶ bireysel

Bireysel, bir kişinin ya da nesnenin yalnızca kendine ait olan, başkalarından ayrı ve bağımsız olan durumunu ifade eder.

Individual refers to the state of being unique, separate, and independent to a person or object.

▶ Her bireysel yeteneğini geliştirmek için özel ders alıyor.

She is taking private lessons to develop her individual talent.

▶ Bireysel haklar, her insanın sahip olduğu temel özgürlüklerdir.

Individual rights are the fundamental freedoms that every person possesses.

▶ Bireysel düşünme becerileri, grup çalışmalarında önemlidir.

Individual thinking skills are important in group activities.