Definition
▶
خندیدن
khandidan
عملی که در آن انسان به خاطر شادی یا خنده، صداهای خاصی تولید میکند.
An action in which a person produces specific sounds due to joy or amusement.
▶
او با دیدن فیلم کمدی شروع به خندیدن کرد.
He started laughing when he saw the comedy movie.
▶
بچهها به شوخیهای معلمشان خندیدند.
The kids laughed at their teacher's jokes.
▶
دوستانم همیشه وقتی دور هم هستیم، خندیدن را فراموش نمیکنند.
My friends never forget to laugh when we are together.