Definition
▶
gafa
Gafa: nuair a ghabhtar duine nó rud, nó nuair a choinnítear é i gcruth atá i gcoinne a shaoil.
Caught: when a person or thing is seized or held in a manner that opposes its natural state.
▶
Ghabh an póilín an gadaí gafa ag an siopa.
The policeman caught the thief at the store.
▶
Bhí an cat gafa sa chrann nuair a chuaigh sé suas.
The cat was caught in the tree when it went up.
▶
Gafa le háthas, chonaic mé mo chara ag an ngáire.
Caught with joy, I saw my friend laughing.