Definition
▶
dobroć
Dobroć to cecha charakteryzująca się życzliwością, empatią i chęcią niesienia pomocy innym.
Kindness is a quality characterized by friendliness, empathy, and a desire to help others.
▶
Jego dobroć zawsze mnie zaskakuje, kiedy pomaga potrzebującym.
His kindness always surprises me when he helps those in need.
▶
Dobroć, jaką okazujesz innym, wraca do ciebie z podwójną siłą.
The kindness you show to others comes back to you with double strength.
▶
W szkole uczymy dzieci, jak ważna jest dobroć wobec rówieśników.
At school, we teach children how important kindness is towards their peers.