Definition
▶
harmonija
Harmonija ir stāvoklis, kad dažādi elementi vai komponenti ir savstarpēji saskaņoti un radīt kopīgu, patīkamu rezultātu.
Harmony is a state in which different elements or components are coordinated with each other to create a common, pleasant result.
▶
Mūzikas harmonija ir tā, kas padara skaņdarbus patīkamus klausīties.
The harmony in music is what makes compositions pleasant to listen to.
▶
Viņu attiecībās valda brīnišķīga harmonija.
There is a wonderful harmony in their relationship.
▶
Dabas harmonija ir redzama, kad visi elementi darbojas kopā.
The harmony of nature is evident when all elements work together.